COLOR HAZE To The Highest Gods We Know

The new (eleventh) album of German friends comes two years after their last, extraordinary She Said! And here the Colour Haze lost in stoner, and attention, psychedelic landscapes. And I say psychedelic regardless if I think the stoner music is far from classified psychedelic enough. Okay, probably some time, some groups have achieved something in their sound, but in general I think the term psych/stoner is not so successful. Ah, well keep going ... the Colour Haze, as I wrote just above have assimilate absolutely their hard influences and have put some psychedelic elements even now, after so many years, they have a way to enchant and convince their intentions. In the plus of this album add the captivating 12-minute title track, to the highest gods we know, a instro with guitar coloring sometimes like east/improvisation, and sometimes like spanish caravan, while the violins beating mercilessly their softness !!! Masterpiece! I don't know how it came to Colour Haze and wrote such a piece, but I believe that tied perfectly with their sound!
Το νέο άλμπουμ των Γερμανών φίλων, εντέκατο στη σειρά, έρχεται δυο χρόνια μετά το τελευταίο τους, το εξαιρετικό She Said! Και εδώ οι Colour Haze χάνονται στα stoner, και προσοχή, ψυχεδελικά τοπία τους. Και λέω ΚΑΙ ψυχεδελικά ασχέτως αν θεωρώ ότι η stoner μουσική απέχει από το να χαρακτηριστεί ψυχεδελική αρκετά. Εντάξει, πιθανόν κάποιες στιγμές, ή κάποια συγκροτήματα να έχουν πετύχει κάτι τέτοιο στον ήχο τους, αλλά σε γενικές γραμμές νομίζω ότι ο όρος psych/stoner δεν είναι και τόσο πετυχημένος. Τος πάντων, συνεχίζω… οι Colour Haze, όπως έγραψα λίγο πιο πάνω έχουν αφομοίωση απόλυτα τις σκληρές τους καταβολές και έχουν βάλει κάποια ψυχεδελικά στοιχεία που ακόμα και τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια, έχουν τον τρόπο να γοητεύουν και να πείθουν για τις προθέσεις τους. Στα συν του άλμπουμ και το σαγηνευτικό 12λεπτο ομώνυμο κομμάτι, το to the highest gods we know, ένα instro με την κιθάρα να χρωματίζει άλλοτε σαν ταξίμι, και άλλοτε σαν spanish caravan, ενώ τα βιολιά να χτυπούν ανελέητα την απαλότητα της!!! Αριστουργηματικό! Δεν ξέρω πως ήρθε στους Colour Haze και έγραψαν τέτοιο κομμάτι αλλά πιστεύω ότι έδεσε απόλυτα με τον ήχο τους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου